Οι πολίτες δεν θα πρέπει να αισθάνονται καθόλου άνετοι και ασφαλείς όταν συνομιλούν τηλεφωνικά με συγγενείς, φίλους, συνεργάτες ή ακόμα και με τους ερωτικούς τους συντρόφους. Γι’ αυτό και θα πρέπει να αναθεωρήσουν πιθανόν την τακτική τους σε σχέση με την χρήση του τηλεφώνου τους και να την περιορίσουν στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατόν.
Μην σκεφτεί κάποιος ότι αφού δεν έχει διαπράξει ποινικά κολάσιμο αδίκημα δεν υφίσταται και λόγος να παρακολουθούν οι κρατικές μυστικές ή εθνικές υπηρεσίες τις τηλεφωνικές του συνομιλίες. Δεν είναι καθόλου απίθανο, να έχει κριθεί ύποπτος κάποιος άλλος, ο οποίος τον καλεί στο τηλέφωνο και τότε αυτόματα και μοιραία παρακολουθούνται και οι δυο. Και δεν είναι καθόλου ευχάριστο, στην τηλεφωνική παρέα να είναι αόρατος αλλά παρών και ένας τρίτος που καταγράφει τις προσωπικές τους συζητήσεις και τις καταχωρεί στα αρχεία της ΓΑΔΑ ή της ΕΥΠ.
Ο υπερκοριός της ΕΥΠ, το υπερπροηγμένης τεχνολογίας μηχάνημα πολλαπλής συνακρόασης, για περισσότερους από τρεις μήνες είχε εγκαταστήσει ένα μεγάλο αυτί πάνω από το Ρέθυμνο, παρακολουθώντας κάθε συνομιλία και κίνηση αλλά και ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων, ατόμων που είχαν κριθεί ύποπτα από την ΕΛΑΣ για την απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου. Μπορεί στην έκθεση απομαγνητοφώνησης χιλιάδων σελίδων που βρίσκεται στην δικογραφία που αφορά τους 16 κατηγορούμενους να περιλαμβάνονται μόνο «ύποπτες συνομιλίες» ωστόσο στα περίπου εκατό cd’s ακούγονται οι φωνές δεκάδων ανθρώπων γενικότερα από την Κρήτη αλλά ειδικότερα από το νομό Ρεθύμνου, που ανύποπτοι συνομιλούσαν με εκείνους των οποίων τα τηλέφωνα είχε τεθεί σε παρακολούθηση. Που θα πάνε για καφέ, που θα φάνε, που θα διασκεδάσουν το βράδυ, πόσα χρωστάνε και σε ποιους ή ποιοι τους χρωστάνε, με ποιες τράπεζες έχουν συναλλαγές, με πόσο «φέσι» πουλάνε τον χυμό ή το ποτό, ποιους συμπαθούν ή ποιους αντιπαθούν, ποιες είναι οι πολιτικές-κομματικές τους προτιμήσεις και άλλες πολύ προσωπικές τους συνομιλίες, φακελώθηκαν από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τις αρχές Ιουλίου από τις διωκτικές αρχές, επειδή έτυχε να είναι φίλοι, συγγενείς, γνωστοί, προμηθευτές ή συνεργάτες των δυο τότε υπόπτων και σήμερα κατηγορούμενων ως μέλη του συνδικάτου του εγκλήματος της ομάδας των 16. Το πλέον σοβαρό είναι ότι το υλικό αυτό, εφόσον δεν είχε καμία σχέση με την έρευνα των αρχών, δεν καταστράφηκε αλλά «διανεμήθηκε» σε τρίτα χέρια. 'Ετσι, γίνεται αντιληπτό ότι δεν διασφαλίζονται τα προσωπικά δεδομένα και παραβιάζεται το απόρρητο των επικοινωνιών.
Εν τω μεταξύ, τα λύτρα που κατέβαλλε η οικογένεια Παναγόπουλου στους απαγωγείς για την απελευθέρωση του εφοπλιστή τον περασμένο Ιανουάριο, παραμένουν άφαντα. 'Αγνωστο παραμένει και το κρησφύγετο, όπου τον κρατούσαν όμηρο. 'Ετσι, τα στοιχεία για τους δυο Ρεθυμνιώτες, τον 32χρονο Μανώλη Σκαρλάτο και τον 38χρονο Γιάννη Θεοδωράκη, στο σκέλος τουλάχιστον που αφορά την απαγωγή, είναι σχεδόν ανύπαρκτα, όπως υποστηρίζουν και οι συνήγοροί τους. Από τις τηλεφωνικές τους συνομιλίες, δύσκολα θα τεκμηριωθεί συμμετοχή τους, αφού καμία σαφής αναφορά δεν γίνεται στην υπόθεση. Οι συχνότατες συζητήσεις του πρώτου με τον βαρυποινίτη Παναγιώτη Βλαστό δεν είναι αρκετές να τον καταστήσουν συνεργό στην απαγωγή ακόμα και αν ιθύνων νους αυτής ήταν ο έγκλειστος των φυλακών Τρικάλων.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
 
ΑΠΑΓΩΓΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Η ΕΛΑΣ «έκαψε» την έρευνα λόγω βιασύνης υποστηρίζουν νομικοί κύκλοι
Με αφορμή την υπόθεση συνομιλίες δεκάδων πολιτών στην «παγίδα»της ΕΥΠ

Τα λύτρα της απαγωγής Παναγόπουλου παραμένουν άφαντα. Το κρησφύγετο των απαγωγέων άγνωστο. Αν και έχουν ήδη περάσει δυο μήνες από την «πανηγυρική εξιχνίαση» της απαγωγής του εφοπλιστή, τα σημαντικότερα στοιχεία που η ΕΛΑΣ θα έπρεπε να έχει παραδώσει στην Δικαιοσύνη, αποτελούν ζητούμενο. Πέραν των χιλιάδων σελίδων της έκθεσης απομαγνητοφωνημένων τηλεφωνικών συνομιλιών και μιας στοίβας cd’s, περίπου εκατό τεμαχίων, τίποτα άλλο που να μαρτυρά την εξιχνίαση της πολύκροτης υπόθεσης δεν έχει προστεθεί στο αποδεικτικό υλικό.
Υπάρχει βέβαια η μοναδική μαρτυρική κατάθεση, αυτή του εργολάβου Γιώργου Τρομπούκη, στην οποία αναφέρει ότι κάποιο βράδυ, στο γραφείο της εταιρείας του στον Ασπρόπυργο, δυο νεαροί, «συνεργάτες» του ισοβίτη Παναγιώτη Βλαστού, μετέφεραν κάποιους σάκους που όπως του είπαν περιείχαν χαρτονομίσματα, τα οποία ήταν μέρος των καταβληθέντων λύτρων από την Κατερίνα Παναγοπούλου. Σημαντικότατη κατάθεση, κανείς δεν αντιλέγει, μόνο που με την ίδια ευκολία που την έδωσε ο Τρομπούκης, μπορεί και να την αναιρέσει. Και τότε, οι δικαστές που θα κληθούν να εξετάσουν τα στοιχεία και να δικάσουν τους «16» του συνδικάτου του εγκλήματος, θα πρέπει να αρκεστούν στο υλικό του υπερκοριού της ΕΥΠ, να το κρίνουν και βάσει της αξιολόγησής του να δικάσουν τους κατηγορούμενους. Το ερώτημα είναι αν αυτό το υλικό θα κριθεί επαρκές από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης.
Το συλλεχθέν από την ΕΛΑΣ υλικό που συγκεντρώθηκε από το πολλαπλό σύστημα συνακροάσεων το οποίο έθεσε στην διάθεση της η ΕΥΠ, είναι τόσο μεγάλο που φαντάζει αν όχι απίθανο τουλάχιστον όμως δύσκολο, να έχει μελετηθεί έως σήμερα στο σύνολό του από δικαστές και συνηγόρους.
Πάντως, όσο μπορεί να γνωρίζουν τα «Ρ.Ν.» σε καμία σελίδα της έκθεσης απομαγνητοφώνησης και σε κανένα από τα cd συνομιλιών, δεν γίνεται η παραμικρή σαφής αναφορά από κανέναν εκ των κατηγορουμένων για την απαγωγή Παναγόπουλου, το όνομα του οποίου δεν ακούγεται καμία φορά. Αόριστες αναφορές για «ριχτάδικα» και «σκάφη», μισόλογα και «φυλακόβιες» εκφράσεις υπάρχουν στο υλικό, μα όπως και ο βαρυποινίτης Βλαστός υποστήριξε στην 25η ανακρίτρια, η «μετάφρασή» τους από αξιωματικούς της ΕΛΑΣ και η απόδοση τους σε σαφή Ελληνική γλώσσα περί απαγωγής και λύτρων, είναι αυθαίρετη και μένει στην κρίση των δικαστηρίων να την αξιολογήσουν. Πάντως, όσο τα λύτρα των 30 εκατομμυρίων ευρώ θα παραμένουν άφαντα, και το κρησφύγετο των απαγωγέων άγνωστο, η υπόθεση θα στερείται των σημαντικότερων στοιχείων της.
Νομικοί κύκλοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι η ΕΛΑΣ «έκαψε» την έρευνα για την απαγωγή Παναγόπουλου και ότι η πανηγυρική ανακοίνωση της εξιχνίασης στις αρχές του περασμένου Ιουλίου δεν ήταν παρά ένα επικοινωνιακό φιάσκο. Σε μια δύσκολη για την Κυβέρνηση συγκυρία και σε μια επίσης δύσκολη για την ίδια την αστυνομία και το κύρος της περίοδο, οι θεαματικές συλλήψεις της 4ης Ιουλίου αναμφίβολα αποτέλεσαν τονωτική ένεση, αφού η υπόθεση απασχόλησε επί μέρες τα ΜΜΕ, όμως επί της ουσίας θα κριθεί η υπόθεση από τα Δικαστήρια όταν έρθει η ώρα.
Ο υπερκοριός της ΕΥΠ, η πολυθρύλητη βαλίτσα υπερπροηγμένης τεχνολογίας, αξίας εκατομμυρίων ευρώ, αναμφίβολα έκανε «σπουδαία» δουλειά καταγράφοντας τις τηλεφωνικές συνομιλίες δεκάδων ατόμων. 'Ασχετα αν δεκάδες ώρες συζητήσεων είναι παντελώς άχρηστες για την υπόθεση της απαγωγής, δεκάδες άλλες ώρες είναι χρήσιμες, προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα για την λειτουργία του κράτους και του ήθους πολλών λειτουργών του.
Οι δαγκάνες του κοριού, είχαν «αγκαλιάσει» ασφυκτικά τους υπόπτους της απαγωγής. Κι αν είναι σίγουρη η ηγεσία της ΕΛΑΣ ότι έπεσαν στην παγίδα οι απαγωγείς του εφοπλιστή Παναγόπουλου, τότε οι απορίες και τα ερωτηματικά είναι τεράστια και εύλογα σε σχέση με την βιασύνη που επέδειξαν οι αξιωματικοί να προβούν στις συλλήψεις χωρίς να έχουν στο «χέρι» τα λύτρα. Γιατί αφού βρισκόταν εγκλωβισμένοι οι ύποπτοι τότε, κατηγορούμενοι σήμερα, δεν συνεχίστηκε η παρακολούθησή τους μέχρι να φτάσουν οι διωκτικές αρχές στα 30 εκατομμύρια; Το επιχείρημα ότι υπήρξε φόβος μην φύγουν στο εξωτερικό, δεν μπορεί να έχει βάση, αφού οι μισοί ήταν έγκλειστοι στις φυλακές και για τους υπόλοιπους δρόμος διαφυγής δεν υπήρχε ακόμα κι αν επιχειρούσαν να πάρουν το αεροπλάνο ή το ιδιωτικό τους σκάφος -αν διέθεταν- για να ξεφύγουν. Η παρακολούθησή τους από αστυνομικούς και μυστικούς πράκτορες ήταν στενή έτσι ώστε δεν είχαν περιθώρια φυγής. Ούτε και ήταν δύσκολο να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης εναντίον τους σε μια τέτοια περίπτωση. Εξ άλλου, πως μέσα σε μια ώρα, την ημέρα της απαγωγής Παναγόπουλου, η ΕΛΑΣ κατάφερε να πάρει τα περιβόητα βουλεύματα για την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών δέκα τουλάχιστον υπόπτων;
Ούτε και το γεγονός ότι οι παρακολουθούμενοι ενημερώθηκαν δια των «υμετέρων» τους αστυνομικών ότι η «μουσική» τους ακούγεται στην Λεωφόρο Κατεχάκη και στην ΓΑΔΑ, αποτελεί επιχείρημα για την βιασύνη των συλλήψεων. Η παρακολούθηση έπρεπε να έχει συνεχιστεί παντί τρόπω για να έχει η ΕΛΑΣ στο χέρι σήμερα το τρόπαιο και να πανηγυρίζει για την έρευνα της.
Ο Παναγιώτης Βλαστός είχε δυο στόχους, αυτό είναι έκδηλο στις τηλεφωνικές του συνομιλίες. Η μεταγωγή του στις φυλακές Αλικαρνασσού ήταν ο πρώτος. Ο δεύτερος, αφορούσε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες με το «ριχτάδικο». Και ως ορόσημο έθετε τον Σεπτέμβριο. Μια σωστά οργανωμένη Αστυνομία, με οξυδερκείς και καλά εκπαιδευμένους αξιωματικούς, δεν θα τίναζε την έρευνα της στον αέρα πριν φτάσει ο Βλαστός στο κατάλληλο για αυτόν σημείο μέσω του οποίου θα τους οδηγούσε με μεγάλη πιθανότητα στα λύτρα. Ακόμα-ακόμα και την μεταγωγή έπρεπε να του έχουν κάνει αφήνοντας του χώρο να καταστρώσει το σχέδιο του όπως το μελετούσε, με άνεση, ώστε να ευνοηθεί η έρευνα η δική τους εφ όσον θεωρούσαν παραπάνω από βέβαιο ότι ο ίδιος «κουμαντάρει» τα 30 εκατομμύρια της απαγωγής.
Σήμερα δεν έχει κανένα νόημα να λένε υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ, ότι είναι δεδομένο πως στην Κρήτη ήρθε ένα μεγάλο μέρος των λύτρων. Αν όντως έτσι είναι, περίμεναν τον υπερκοριό της ΕΥΠ να τα εντοπίσει με τον δορυφόρο και να τους τα παραδώσει στο «πιάτο»; Και υποθετικά να πει κάποιος ότι ένα ποσόν με τα σημαδεμένα χαρτονομίσματα βρισκόταν σε τραπεζική θυρίδα του Ρεθύμνου, η έρευνα έγινε μετά εορτής... Το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού, θετικά αποτελέσματα δεν έχει μέχρι στιγμήν.
Η βιασύνη της ΕΛΑΣ να προχωρήσει στις συλλήψεις χωρίς να εξασφαλιστεί η εύρεση των περίπου 30 εκατομμυρίων ευρώ, φέρει κατά πληροφορίες τον εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλο έντονα ενοχλημένο.

• Ανασφαλείς οι τηλεφωνικές συνομιλίες των πολιτών  • «Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά»

Σοβαρό ζήτημα για το απόρρητο και την ασφάλεια των τηλεφωνικών συνομιλιών, είτε μέσω σταθερών είτε μέσω κινητών τηλεφώνων, αναδεικνύεται ύστερα από την παρακολούθηση των μελών του ονομαζόμενου «συνδικάτου του εγκλήματος των 16». Η παρακολούθηση δεν αφορούσε βέβαια μόνον τους 16 κατηγορούμενους αλλά πολύ μεγαλύτερο αριθμό ατόμων που εθεωρούντο ύποπτοι για την απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου. Μέχρι οι διωκτικές αρχές να φτάσουν στην παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών των 16, είχαν προηγηθεί, από τις 12 Ιανουαρίου, δεκάδες άλλες παρακολουθήσεις που αφορούσαν άλλα ύποπτα άτομα.
Και βέβαια, κοντά στους ύποπτους, ο υπερκοριός της ΕΥΠ κατέγραφε οτιδήποτε και οποιονδήποτε είχε σχέση μαζί τους. Με το πρόσχημα της σοβαρότητας της υπόθεσης που ήθελε να εξιχνιάσει η ΕΛΑΣ, έβαλε στο στόχαστρο μεγάλο αριθμό υπόπτων, για κάποιους εκ των οποίων δεν εκδόθηκαν βουλεύματα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών αλλά απλά εφαρμόστηκαν διατάξεις που αφορούν την εθνική ασφάλεια, όπως στις περιπτώσεις Σκαρλάτου-Θεοδωράκη των οποίων οι συνήγοροι έχουν καταθέσει προσφυγές ακύρωσης.
Χιλιάδες ώρες συζητήσεων ατόμων που ουδεμία σχέση έχουν με έγκλημα, υπάρχουν στο υλικό που έχει καταγράψει η βαλίτσα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Συνομιλίες επαγγελματικές, οικογενειακές, κοινωνικές, φιλικές αλλά και αυστηρά προσωπικές που όταν τις ακούς σε κάνουν να νιώθεις ντροπή θεωρώντας ότι παρακολουθείς τις πιο απόκρυφες στιγμές ανθρώπων, περιέχονται στα δεκάδες cd’s που βρίσκονται στα χέρια δικηγόρων, δημοσιογράφων, κατηγορουμένων αλλά και ποιος ξέρει ποιων άλλων και ποια χρήση τους μπορεί να γίνει.
Με αφορμή την εξιχνίαση της απαγωγής Παναγόπουλου, οι παρακολουθήσεις που έγιναν σε τηλέφωνα δεν έχει προηγούμενο. Διότι μπορεί ο στόχος να ήταν ένας ύποπτος, όμως εκείνος συνομιλούσε με δεκάδες άλλα άτομα που όσα έλεγαν καταχωρούνταν στον σκληρό δίσκο του κέντρου παρακολούθησης της ΕΥΠ.
Εξ αιτίας των δυο κατηγορουμένων από το Ρέθυμνο, τα τηλέφωνα των οποίων τέθηκαν υπό παρακολούθηση του μεν ενός στις 28 Φεβρουαρίου του δε άλλου στις 24 Μαρτίου, μεγάλος αριθμός Ρεθυμνιωτών, που σίγουρα δεν θα νοιώθουν άνετα αν το γνωρίζουν, ακούγονται στα ηχογραφημένα cd να συνομιλούν. Επιχειρηματίες και οι δυο, με μεγάλο κύκλο γνωριμιών, με έντονη δραστηριότητα, καθημερινά συνομιλούσαν τηλεφωνικά για επαγγελματικούς, οικογενειακούς και κοινωνικούς λόγους, με πλήθος ανθρώπων σε Ρέθυμνο, Ηράκλειο και Χανιά. Πάνω από το Ρέθυμνο, για περισσότερο από τρεις μήνες είχε απλωθεί ένα μεγάλο αυτί που άκουγε τα πάντα όσα έλεγαν μεταξύ τους. Κουβέντες, οι περισσότερες των οποίων κανένα νόημα δεν έχουν σχετικά με αξιόποινες πράξεις. Πέραν των συνομιλιών που ο ένας κατηγορούμενος είχε με τον βαρυποινίτη Παναγιώτη Βλαστό, και που αφορούσαν τις διωκτικές αρχές άσχετα αν ελάχιστα είναι αξιοποιήσιμες στον βαθμό που αφορά την απαγωγή Παναγόπουλου, (μια συνομιλία του δεύτερου κατηγορούμενου υπάρχει με τον Βλαστό, ενός λεπτού και ασαφής) οι υπόλοιπες είναι μόνο για «κατανάλωση» ωτακουστών.
Συζητήσεις οικογενειακές, πολιτικές, φιλικές που οι περισσότεροι κάνουμε στην καθημερινότητά μας με γνωστούς, συγγενείς και φίλους, και που σίγουρα δεν θέλουμε να αποτελούν δημόσιο ακρόαμα. Για τρεις μήνες περίπου, δεκάδες Ρεθυμνιώτες που ανυποψίαστοι συνομιλούσαν με τον Μανώλη και τον Γιάννη, καταχωρήθηκαν στα αρχεία της επιχείρησης TSAPA, όπως ήταν η κωδική ονομασία της επιχείρησης παρακολούθησης της ΕΥΠ.
Στο αρχειακό καταγεγραμμένο υλικό της παραπάνω υπηρεσίας, που επιμένουμε ότι βρίσκεται αυτήν την ώρα σε δεκάδες χέρια, γεγονός άκρως επικίνδυνο, ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνουν SMS και συνομιλίες αυστηρά προσωπικές που θα έπρεπε να είχαν καταστραφεί για να αποφευχθούν στο μέλλον δυσάρεστες καταστάσεις. Επιχειρηματίες με τις ερωτικές σχέσεις τους, οικογενειάρχες σε περιπετειούλες, παντρεμένες γυναίκες σε διπλούς εξωσυζυγικούς δεσμούς, νεαροί και νεαρές σε ερωτικές εξομολογήσεις, άνδρες και γυναίκες σε αναζήτηση συμβουλών από μέντιουμ και χαρτορίχτρες, έδωσαν άρτο και θέαμα για πολλά μερόνυχτα στους «πράκτορες» που είχαν αναλάβει το καθήκον της παρακολούθησης. Συνομιλίες που κάλλιστα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κοινωνικά και οικογενειακά δράματα αν ετίθεντο υπ’ όψιν του περιβάλλοντός τους. Πολλοί και πολλές απ’ αυτούς των οποίων οι φωνές υπάρχουν καταγεγραμμένες στον σκληρό δίσκο του κέντρου παρακολούθησης της ΕΥΠ, αγνοούν ότι τα μυστικά τους έχουν φακελωθεί. Και θα ‘ναι ευτυχείς αν δεν το μάθουν με κάποιο ανορθόδοξο τρόπο. Γι’ αυτό και είναι ανεπίτρεπτο που το υλικό αυτό δεν καταστράφηκε αυθημερόν από την υπηρεσία αλλά πέρασε σε τρίτα χέρια.
Οι πολίτες, απόλυτα ασφαλείς ούτε είναι ούτε πρέπει να νοιώθουν σε σχέση με όσα συζητούν στα τηλέφωνά τους. Ο περιορισμός της χρήσης κινητών και σταθερών φαντάζει περισσότερο από ποτέ αναγκαίο. Η αλλαγή του αριθμού τηλεφώνου, δεν αποτελεί λύση. Ο υπερκοριός πολύ εύκολα μπορεί να τον ανακαλύψει...